เสน่ห์ของการเดินทางบางครั้งเริ่มต้นก่อนออกจากบ้าน อาจเป็นภาพถ่ายที่ทำให้เราอยากเห็นสถานที่นั้นด้วยตาตัวเอง อาหารสักจานที่ชวนให้สงสัยถึงเมืองต้นทาง หรืองานคราฟต์ที่ทำให้อยากรู้จักคนทำ สิ่งเล็ก ๆ เหล่านี้ทำให้จุดหมายบนแผนที่มีเรื่องราว และกลายเป็นเหตุผลของทริปต่อไปได้อย่างไม่รู้ตัว
นี่คือแนวคิดอันเป็นหัวใจของ “OSOTHO Fair #2 : The Travellers’ Tales – เรื่องเล่านักเดินทาง” โดยการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) และอนุสาร อ.ส.ท. ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 18–20 กันยายน 2569 ณ มิวเซียมสยาม กรุงเทพมหานคร งานที่นำเรื่องราวจากหน้านิตยสารมาถ่ายทอดผ่านอาหาร งานฝีมือ ภาพถ่าย บทสนทนา และเสียงดนตรี เปิดพื้นที่ให้คนรักการเดินทางได้ค้นหาแรงบันดาลใจจากประสบการณ์หลายรูปแบบในที่เดียว
สำหรับคนที่ยังไม่มีจุดหมายในใจ งานลักษณะนี้ชวนให้เริ่มต้นจากคำถามง่าย ๆ ว่า เราสนใจอะไร มากกว่าจะรีบตัดสินใจว่าจะไปที่ไหน เพราะความชอบในรสชาติ ภาพถ่าย หรือสิ่งของชิ้นหนึ่ง อาจพาเราไปพบสถานที่ที่ไม่เคยอยู่ในแผนมาก่อน
อาหารเป็นหนึ่งในประตูสู่การทำความรู้จักพื้นที่ ภายในงานมี FOOD MARKET รวบรวมร้านอาหารจากหลากหลายพื้นที่ทั่วประเทศ 17 ร้าน ขณะที่ CRAFT MARKET รวมร้านงานคราฟต์กว่า 10 ร้าน เมื่อนับรวมบูธจากเครือข่ายพันธมิตร มีผู้ร่วมออกบูธมากกว่า 35 บูธ
การวางอาหารและงานฝีมือไว้ในพื้นที่เดียวกันเปิดโอกาสให้มองการท่องเที่ยวผ่านรายละเอียดใกล้ตัว ทั้งสิ่งที่คนในพื้นที่กิน สิ่งที่พวกเขาสร้างสรรค์ และสิ่งที่นักเดินทางเลือกเก็บกลับมาเป็นความทรงจำ สำหรับผู้ชม ความน่าสนใจจึงอยู่ได้ทั้งในของที่ซื้อและเรื่องราวที่อยากรู้ต่อ ส่วนผู้ประกอบการก็มีพื้นที่นำเสนอผลงานให้ผู้คนได้สัมผัสโดยตรง
ตลอดสามวันมีผู้เข้าร่วมงานมากกว่า 8,000 คน และมียอดขายภายในงานรวมมากกว่า 700,000 บาท ตัวเลขดังกล่าวแสดงให้เห็นกิจกรรมการจับจ่ายที่เกิดขึ้นในงาน ควบคู่กับการพบปะระหว่างผู้ชม ร้านค้า และเครือข่ายด้านการท่องเที่ยว
อีกมุมหนึ่งที่ชวนให้ใช้เวลา คือ นิทรรศการภาพถ่าย “บันทึกความทรงจำ” จากคลังภาพอนุสาร อ.ส.ท. ซึ่งนำภาพการเดินทางมาเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ในงาน ภาพถ่ายมีเสน่ห์ตรงที่เปิดพื้นที่ให้ผู้ชมแต่ละคนเชื่อมโยงกับความทรงจำของตัวเอง สถานที่เดียวกันอาจทำให้คนหนึ่งนึกถึงทริปเก่า ขณะที่อีกคนเริ่มคิดถึงการไปเยือนเป็นครั้งแรก
TRAVEL TALK “หาเรื่องเที่ยว หาเรื่องทอล์ก” และเวิร์กชอป เป็นอีกหนึ่งกิจกรรมเรื่องเล่าการเดินทางจึงมีทั้งส่วนที่ให้มอง ฟัง และลงมือทำ ผู้ชมสามารถเลือกใช้เวลากับสิ่งที่ตัวเองสนใจ โดยไม่จำเป็นต้องมีวิธีสนุกกับงานเหมือนกันทั้งหมด
ดนตรีเป็นอีกองค์ประกอบที่เชื่อมกิจกรรมเหล่านี้เข้าด้วยกัน ผ่าน MUSIC : Talk & Show และการแสดงจากศิลปิน อาทิ Whatcharawalee, Sarah Salola, Greasy Café และ Jelly Roll Jazz Club ทำให้พื้นที่ของนักเดินทางมีจังหวะสำหรับพักฟังเพลงควบคู่ไปกับการกิน ชอป และแลกเปลี่ยนเรื่องราว
นอกจากนี้ ภายในงานยังระบุว่า EcoCrew ดูแลการคัดแยกขยะตลอดงาน โดยมีขยะรวม 261.06 กิโลกรัม แบ่งเป็นเศษอาหาร 106.47 กิโลกรัม สำหรับทำปุ๋ยหรือเป็นอาหารสัตว์ ขยะรีไซเคิล 100.12 กิโลกรัม และขยะสำหรับใช้ประโยชน์ด้านพลังงาน หรือ RDF อีก 54.47 กิโลกรัม สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นถึงประสบการณ์ในเทศกาลยังมีเรื่องให้คิดต่อหลังอาหารหมดจานหรือกิจกรรมสิ้นสุดลง นั่นคือวัสดุและสิ่งของที่ใช้แล้วจะไปอยู่ที่ไหน การมีระบบคัดแยกจึงเป็นส่วนหนึ่งของการดูแลพื้นที่ที่ทุกคนเข้ามาใช้ร่วมกัน แม้ตัวเลขดังกล่าวเพียงอย่างเดียวยังไม่เพียงพอจะสรุปผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมทั้งหมดของงานได้
รวมทั้ง ผลสำรวจผู้ร่วมงานจำนวน 279 คน พบว่าร้อยละ 56 ใช้ระบบขนส่งสาธารณะ แบ่งเป็นรถไฟฟ้า BTS/MRT ร้อยละ 42.7 และรถโดยสารประจำทางร้อยละ 13.3 ทั้งนี้ เป็นสัดส่วนของผู้ตอบแบบสำรวจ ไม่ใช่ผู้ร่วมงานทั้งหมด แต่ก็ช่วยให้เห็นบทบาทของขนส่งสาธารณะในการพาผู้คนมาร่วมกิจกรรมในเมือง
เมื่อมองผ่านองค์ประกอบเหล่านี้ อ.ส.ท. แฟร์ ครั้งที่ 2 จึงชวนให้คิดถึงการเดินทางตั้งแต่จุดเริ่มต้นของความสนใจ ไปจนถึงวิธีใช้เวลาและทรัพยากรระหว่างทาง อาหาร งานคราฟต์ ภาพถ่าย และบทสนทนา ต่างเป็นจุดตั้งต้นให้เราอยากรู้จักสถานที่หนึ่งมากขึ้นได้
แม้งานจะจบลงแล้ว วิธีค้นหาแรงบันดาลใจเช่นนี้ยังนำไปใช้กับทริปต่อไปได้ ลองเริ่มจากอาหารที่อยากรู้ที่มา งานฝีมือที่อยากพบคนทำ หรือภาพถ่ายที่อยากตามไปเห็นด้วยตัวเอง แล้วเผื่อเวลาไว้ให้เรื่องราวระหว่างทาง บางทีสิ่งที่ทำให้เราจดจำสถานที่หนึ่งได้ชัดที่สุด อาจเป็นรายละเอียดที่ไม่ได้อยู่ในรายการเช็กอินตั้งแต่แรกก็ได้
